Deze zomer was ik op vakantie in Italië: mooi weer en lekker eten. Logistiek gezien trof ik een ontwikkelingsland dat had stilgestaan sinds Hannibal succesvol met zijn olifanten over de Alpen was getrokken. Toch ontdekte ik daar één innovatie die mij trof als een kanonskogel, maar daarover later.

Nederland is wereldkampioen logistiek. De Rotterdamse haven, Schiphol, de bloemenveilingen en de vele EDC’s in Brabant en omstreken, allemaal zijn het knooppunten in wereldwijde ketens. Of het nu om bloemen, koffiebonen, consumentenelektronica of goedkoop Chinees speelgoed gaat, het loopt allemaal via ons land. Daarmee zijn we de ongekroonde wereldkampioen. Een titel waar we best trots op mogen zijn.

De gezamenlijke belangenorganisaties zijn recent een (imago)campagne gestart met € 3,5 miljoen steun van de overheid. De naam van de campagne luidt “Nederland = Logistiek” en met zulke landmarks lijkt me dat een fluitje van een cent. Toch bekruipt me een angstig gevoel als je ziet hoe laks de Nederlandse overheid met onze kampioensstatus omspringt. De lobbyclubs worden afgekocht met de genoemde € 3,5 miljoen en bij goed gedrag krijgen ze nog € 1,5 miljoen extra, het potje staat al klaar. Maar hoe je het ook wendt of keert, het blijft een fooi. Waar we echt behoefte aan hebben, dat zijn structurele maatregelen van onze regering. Denk aan doorstroming op snelwegen of venstertijden voor stadsdistributie die op elkaar aansluiten. Natuurlijk is het knap dat we wereldkampioen zijn geworden, maar wereldkampioen blijven is nog vele malen moeilijker. Daarom mijn noodkreet aan minister Eurlings: neem uw verantwoordelijkheid!

Terug naar – het was echt heel erg – ontwikkelingsland Italië. Waar drinkwater bij ons gewoon uit de kraan komt, rijdt daar iedere derde vrachtwagen vol met flessen water het land door. Hun nationale luchtvaartmaatschappij draait puur op overheidssteun en pizza’s worden per stuk afgeleverd door ronkende scootertjes met een CO2-footprint waarvan dertig pizza’s compleet tot kool kunnen aanbranden.

In deze omgeving werd ik diep getroffen door een gezinsverpakking toiletpapier. In tegenstelling tot de Nederlandse verpakking die grotendeels uit lucht bestaat, waren de Italiaanse rollen platgedrukt waardoor de verpakking veel minder ruimte innam. Bovendien gaf de geknikte rol een prettige dynamiek op de closetrolhouder.

De conclusie is mij duidelijk. Doordat wij zo goed zijn in logistiek, worden we niet serieus genomen. Italiaanse marketeers zijn eerder geneigd hun verpakkingen aan te passen, omdat hun logistieke kosten nog niet uitgeoptimaliseerd zijn. Het lijkt me dan ook een goed idee om als wereldkampioen voorlopig op onze lauweren te rusten en de logistieke kosten flink te laten oplopen. Hopelijk worden we dan wel serieus genomen door overheid en bedrijfsleven.